بايد از كمپاني فاكس قرن بيستم متشكر باشيم، حالا كه يكي از مخلوقات پاپ تلويزيوني‌اش را روي پرده عريض سينما آورده تا ما هم ببينيم و بشناسيمش. اصولا بايد اين‌طوري باشد كه هيچ كدام از شمايل‌ها و آيتم‌هاي تلويزيوني و فرهنگ پاپِ آمريكا را نشناسيم. فرم، لحن و جنس طنزِ هيچ كدام از سري‌هاي محبوب‌شان را نگيريم، نديده‌ايم خب. اما از بخت خوب، تهيه‌كننده‌هاي مجموعه كارتوني پرطرفدار «سيمپسون‌ها»، حال و روز بيننده‌هايي شبيه به ما را دريافته‌اند تا با خيال راحت و بدون فكر كردن به 18 فصل و بيش از 400 اپيزودي كه از اين سريال كارتوني از اوايل دهه 1990 تا به الآن ساخته شده و توسط شبكه فاكس پخش شده و طبيعتا از كف داده‌ايم‌شان، بنشينيم و «فيلم سينمايي»‌اش را ببينيم.
این که «سیمپسون‌ها» پربیننده‌ترین سریال کارتونی دو دهه اخیر است و عنوان بهترین سریال تلویزیونی قرن را از سوی مجله تایم دریافت کرده، به خاطر آینه تمام قدی است که از خانواده‌های قشر متوسطِ آمریکایی ارائه داده. آن‌ها تمام روزمرگی، ساده انگاری و خلق و خوی احساسات‌گرایانه‌شان را گل‌درشت‌شده و «مجانی» می‌بینند و لذت می‌برند. این‌بار جرقه شروع ماجرا را هومر سیمپسون، پدر شیرین‌عقل خانواده می‌زند. دریاچه اسپرینگ‌فیلد در آستانه انفجارِ آلودگی است و هومر فیتیله‌اش را بالا می‌کشد؛ او که ناخواسته و به خاطر طبیعت‌اش، رنگ و بوی سیاسی به ماجرا داده و باعث شده تا مدتی اسپرینگ‌فیلد از روی نقشه حذف شود! حالا باید جبران کند و هم‌شهری‌هایش را از مصیبت نجات دهد.
شوخی های سرخوشانه و جذابِ یازده فیلم‌نامه‌نویسِ «فیلم سینمایی سیمپسون‌ها» (در بین‌شان جیمز ال. بروکس، سازنده «بهترین شکل ممکن» هم هست)، ذره‌اي چفت و بست محكمِ حوادث و پيشامدها را شل نمي‌كند. رگبارِ انواع شوخی‌ها از ابتدای عنوان‌بندی شروع می‌شود، جایی که رالف ویگوم (یکی از کاراکترهای مجموعه) توی لوگوی فاکس قرن بیستم رفته و ادای آن را در می‌آورد. حجم شوخی‌ها نیز به قدری است که برای گرفتن همه‌شان، نیاز به تماشای چند باره فیلم است.
هومر سیمپسون با یک خودزنی تمام عیار شروع می‌کند:«احمقانه است واسه تماشای چیزی پول بدی که دیدنش تو تلویزیون مجانیه...»؛ این حماقت متأسفانه شامل حال ما نمی شود، مي‌توان با خيال راحت پايش نشست!